پیام پر از مهر و قدردانی دکتر خادمی برای همکاران بانک ملی ایران

با سلام و تحیات الهی،
همکاران گرامی، مدیران ارشد، روسا، معاونین و تمامی پرسنل پرتلاش و وفادار خانواده‌ی بزرگ بانک ملی ایران؛
امروز که پس از سال‌ها خدمت، فصل جدیدی از زندگی را آغاز می‌کنم، در حالی از این جایگاه بازمی‌رسم که قلبم لبریز از افتخار به همراهی و هم‌مسیر بودن با شما عزیزان است. در این مسیر، ما تنها وظایف اداری را انجام ندادیم؛ بلکه با هم در برابر چالش‌ها ایستادگی کردیم و با هم، مرزهای توانمندی و تعالی این سازمان را جابه‌جا کردیم.
در این سال‌ها، افتخار داشتم که در کنار شما، از روزهای پرالتهاب و چالش‌های بزرگ ساختاری عبور کنیم و با هم، فراتر از مرزهای جغرافیایی، همواره پاسخگوی نیازها و دغدغه‌های همکارانمان باشیم. ما در این مسیر، همواره بر محور «حق»، «عدالت» و «حفظ کرامت انسانی» گام برداشتیم؛ تا بانک ملی، نه تنها یک سازمان، بلکه خانه‌ای باشد که در آن، صیانت از حقوق و شأن همکاران، از نخستین و مهم‌ترین اولویت‌های ما باشد.
موفقیت‌های ما، حاصل هماهنگی، پایداری و تلاش بی‌وقفه شماست؛ از ایجاد تحولات ساختاری و تسهیل فرآیندها برای بهبود شرایط کاری، تا دستیابی به جایگاه‌های برتر در سطح کشور که همگی گواهی بر پشتکار و همبستگی بی‌نظیر شماست.
در این لحظه، مراتب سپاس و قدردانی صمیمانه خود را تقدیم می‌کنم به:جناب آقای دکتر سیفی مدیرعامل‌محترم و اعضای محترم هیات مدیره و هیات عامل؛روسای محترم ادارات امور شعب تهران و شعب مستقل، روسای محترم حوزه ها و شعب ممتاز؛روسا و معاونین‌محترم ستادی، کارشناسان، و روسای محترم ادارات امور شعب شهرستان‌ها؛و از تمامی همکاران عزیز در تمامی رده‌های سازمانی در تهران و سراسر کشور؛ از مدیریت گرفته تا کوچک‌ترین عضوِ این خانواده، و از تمامی همکاران عزیز شرکت تدارک که با حضور و تلاش خود، زیربنای این موفقیت‌ها را فراهم ساختند.
همکاران عزیز؛اگر در این مسیر، خستگی یا سختی، لبخندی بر لبان شما نشاند یا دغدغه‌ای را از میان برد، بدانید که آن تنها از سرِ عشق به این سازمان و احترام به شما بوده است. شما برای من فراتر از همکار، خانواده بودید.
از شما می‌خواهم که این مسیرِ تعالی را با همان روحیه ایثار و همبستگی ادامه دهید و همواره پشتیبانِ ارزش‌ها و افتخارات این بانک باشید.
با آرزوی کامیابی، سلامتی و درخشش روزافزون شما در تمامی عرصه‌ها.
با احترام و سپاس فراوان،
سیدرضا خادمی